Relics

Relics

Με αφορμή τον σχεδιασμό του site και την συλλογή περιεχομένου για τον τομέα του portfolio, απορροφήθηκα σε μια ξέφρενη αναζήτηση σε συρτάρια, ντουλάπες, ανάμεσα σε σελίδες κόμικ και βιβλίων, σε ξεχασμένα ντοσιέ, κίτρινους φακέλους αλλά και πρώην λευκούς, που η πολυκαιρία τους είχε βάψει με το αγαπημένο της μπεζ. Μέσα στα ιδιόμορφα αυτά “σεντούκια θησαυρών” εκατοντάδες σελίδες από διαφάνειες, ριζόχαρτα, μισές ή τυπωμένες από τη μια πλευρά σελίδες φωτοτυπικού, όλες πυκνοκατοικημένες από τους ασπρόμαυρους ιθαγενείς τους. Άλλοι από μολύβι, περισσότεροι από μελάνι, κάποιοι ολοκληρωμένοι, αρκετοί στο στάδιο του προσχεδίου.

Ένας από αυτούς, το αγαπημένο, τσαμπουκαλεμένο χελωνάκι, βγαλμένο από το -φρέσκο στην εποχή του- ανέκδοτο. Και, όπως κι εκείνο που δεν νοιάστηκε για το πόσο χρόνο του πήρε για να πει τελικά αυτό που ήθελε, έτσι και τα καρέ που το φιλοξενούν κάνουν το ντεμπούτο τους, έστω και καθυστερημένα, για να κάνουν παρέα σε αυτήν την ανάρτηση, όσο η αναζήτησή μου συνεχίζεται.