Old School

Old School

Αν ακούσω άλλη μια φορά τον Μπαγκς Μπάννυ να λέει “Τι γίνεται, φίλε;” θα αναζητήσω τον υπεύθυνο για το ανοσιούργημα και θα τον βάλω δεμένο να ακούσει την ενάτη του Μπετόβεν από τα Ζουζούνια.

Ομολογώ πως δεν αισθάνομαι δεινόσαυρος. Tα χρόνια πέρασαν, τα κόμικς μου αλλάζουν μέσο, γίνονται ηλεκτρονικά, αλλά το αποδέxτηκα -κι ας επιμένω στο χαρτί. Με τους νέους Θάντερκατς ενθουσιάστηκα, αν μη τι άλλο ο Σναρφ πλέον δεν μιλάει, ευτυχώς, και ο Μάμρα δεν έχει κατοικίδιο. Η μετάπτωση του τρομακτικού Δαίμονα της Ταζμανίας σε απλό κατοικίδιο στα Looney Tunes του 2011 ήταν αναμενόμενη, με είχε προετοιμάσει το άθλιο Taz-Mania κάτι χρόνια πριν. Αλλά όταν ακούω πώς μεταγλωττίζουν (άκουσον-άκουσον) το διαχρονικό μου ίνδαλμα, τον ένα και μοναδικό, δεινάστη λαγό, βάζοντάς τον να λέει αυτήν την άψυχη ανοησία, γίνομαι θηρίο. Μαύρος Πητ που σας έφαγε, κανάγιες!
Patience, mr. Patapios!